بچه بودم، مادربزرگم در خانه ما فوت کرد. زنِ بسیار متدیّن، زیبا و بالا‌بلندی بود. صدای ضجّه مادر و خاله صُغرایم را که در همان

 تعطیلی مدرسه و دریافت کارنامه قبولیِ ۱۳ برایم اهمیت نداشت. آنچه مهم بود تَرکه‌های خوابیده در جو بود. هر صبح که چشممان به این می‌افتاد